دیوار شرکت فیسبوک

توضیح اضافه: امثال این بورد که توی گوگل هم هست برای نوشتن تراوشات ذهنی و ایده های کارمندان شرکت استفاده میشه و گاهی خروجی های بدردبخوری هم داره

امروز محض تفریح رفتم سرچی زدم توی گوگل و سری زدم به اولین منتشرکننده خبر نابغه آی تی، ایمان ده بزرگی! خیلی جالب بود، این وبسایت مطلب من رو به زیر خبرش اضافه کرده بود و توضیح داده بود که این خبر رو انجمن صنفی رایانه یزد داده و جعلیه و تقصیر اینها نیست و به هوش ملت که توانستند این رو تشخیص بدهند تبریک گفت  و این حرف ها!  (اگر می دونستم قراره یه مدت بعد برشون داره حتما یه عکس می گرفتم!) ولی الان هیچ خبری از اونها نبود، و البته چند کامنت جالب و جدید آخر متن بود (کامنت های خنده دار در پایان این مطلب همچنان در حال افزایش هستند، البته من دیگه حرف جدیدی ندارم در این مورد بزنم و قصد ادامه این کلکل رو ندارم):

نام : ناهید
سلام
چرا نظرات ما را منعکس نمی کنید. معلومه شما خبرگزاری یه طرفه هستید . نظر منتقدان بی مورد مثل این کریمی رو می نویسید ولی ما که از نزدیک در همایش های آقای ده بزرگی بودیم حرف ما رو قبول ندارید. لطفا بیشتر دقت کنید

من: سلام ایمان جان عزیز که تاحالا یه بار هم ندیدمت و اصلا نمی دونم وجود خارجی داری یا نه! دقیقا کدوم همایش ها؟ میشه لینک چند تاش رو بفرستید؟ میشه بفرمایید بنده هم بیام ازین به بعد؟ عبارت منتقدان بی مورد هم جدید و جالب بود، ممنون!

نام : لیدا
سلام
متاسفم برای اون کسانی که چشم دیدن ایرانیان موفق رو ندارن – بازم متاسفم واسه اون کسانی که لااقل چشمشون رو باز نکردن و حتی تلویزیون رو هم ندیدند بعد این همه حرف راجع ایشون می نویسن.

من: بازم سلام ایمان جان، قرار نیست هرچی دیدیم سریع ذوق مرگ شیم، اینطوری کار دکتر و پروفسورها و متخصصین واقعی این مملکت بی ارزش میشه، استفاده از عقل هم لازمه، من هم عاشق دیدن ایرانی های موفق هستم و البته متنفر از دروغ و خبرسازی :)

نام : رضا فواصل
سلام بر یزد فردا – من رضا فواصل استاد ای تی دانشگاه تهران هستم – مطلبی که در مورد ایمان ده بزرگی این دوستمون نوشته فقط قصد تخریب ایشان را داشته است زیرا من خودم به عنوان یک کارشناس ای تی در کنفرانس هایی که در نقاط مختلف ایران و جهان برگزار می شد و ایشان سخرانی می کردند اطلاع داشتم – پس لطفا در مورد خبری که در سایت قرار داده اید و توسط خبرگزاری شما شخصی که معلوم نیست چه کسی است و چه کینه ای نسبت به این مهندس ایرانی ( ایمان ده بزرگی ) دارد تجدید نظر نماید و نگذارید این شخص ( امین کریمی )از اعتبار سایت شما کاسته کند .

من: به به سلام آقای فواصل (ایمان شماره ۳)! قربان بنده معلوم هست چه کسی هستم، آدرس وبسایتم مشخصه و توی درباره هم می تونی رزومه کامل من رو ببینی! فقط خلاصه عرض کنم کارشناس آی تی امیرکبیر و الان هم ارشد ام بی ای دانشگاه تهران هستم. ایمان ده بزرگی رو هم همونطور که عرض کردم اصلا نمی دونم وجود خارجی داره یا نه، کینه پیشکش!

راستی شما مطمئنی استاد آی تی دانشگاه تهران هستی؟ بنده نزدیک ترین دوستم دانشگاه تهران ارشد آی تی می خونه. البته نیازی به سوال از ایشون نبود، این دو لینک کافیه به نظرم: + +

دوستان می توانند اسم ایشون (رضا فواصل) به فارسی و لاتین سرچ کنند، خودشون متوجه میشن کسی با این نام و نتایج در گوگل استاد آی تی دانشگاه تهران هست یا خیر!

نام : زهرا
آخه دروغگو از کجا معلوم عکسی که تو گداشتی جعلی نیست-من خودم دانشجو it هستم از استادم در مورد موفقیت ایشون شنیدم بعد تو کی هستی که میای یه سری اراجیف برای خودت سرهم میکنی که یعنی ده بزرگی رو تخریب کنی – بنظرم کمتر حسودی کنی بهتره

من: حرف های من اراجیف (جرقه مطلب من، نوشته پرفسور قدسی)، ولی با استدلال و دلیل حرف زدم. ولی دریغ از یه دلیل و نام و نشون از این دوست عزیزمون. حسودی به یک بی نام و نشون هم هنری می خواد! اینم بگم که عکس واقعی با کیفیت تر از عکس جعلیه، فکر می کنم واضح باشه که کیفیت یک عکس رو میشه کم کرد ولی نمیشه زیاد کرد!

یکی دیگه از کامنت های اساتید و دکتر و مهندس هایی که در حمایت از ایمان عزیز کامنت گذاشته اند انقدر جالب بود که نمی تونم ازش بگذرم:

ایشون یعنی خواسته بگه عکسی که دکتر روشه جعلی و عکس ایمان جان عکس اصلیه:

“

-اگر دقت کرده باشید عکس هایی که در مصاحبه بالا وجود دارد به دلیل کپچرینگ ( ضبط شدن از فایل ویدیویی ) از کیفیت پایینی برخوردار می باشد در صورتی که عکسی که این احمق ( کریمی ) به قول خودش میگه اصلی است به دلیل طراحی که انجام شده تا عکس این ۲تا دکتر رو روش قرار بدهند از کیفیت بالایی برخورداره(این یه گاف)

”

بگذریم از اینکه کپچر کردن چه ربطی به پایین اومدن کیفیت و افزودن عکس دکتر چه نیازی به بالا بردن کیفیت اون داره (فکر کنم کم کردن کیفیت عکس دکتر و بعد افزودنش به عکس راحت تر باشه)! ولی خارج از همه اینها، از این دوست عزیزمون خواهش می کنم نرم افزاری که یک عکس کاملا بی کیفیت رو به عکس به این با کیفیتی تبدیل می کنه معرفی کنند و دنیای آی تی رو مثل ایمان ده بزرگی متحول کنند!

درضمن بازم لازم به یادآوریه بنده کاملا مشخصه کی هستم!

پ.ن۰: ایمان جان! اولین مهندس دنیا! پدر IT ایران! اگه وجود خارجی داری و صدای من رو می شنوی! چرا انقدر نماینده می فرستی؟ اینکارها چیه؟ اگه واقعا فکر می کنی من منتقد بی موردیم چاره اش یه ایمیل یا کامنت بود که بهم بگی دارم اشتباه می کنم، غیر از اینه؟ شک نکن اگه یک درصد بفهمم دارم اشتباه می کنم این مطلب رو برمیدارم و توی وبسایتم ازت عذر می خوام، بدبختی اینه که انقد طنز نوشتی این مصاحبه رو که هیچ جوره نمیشه هضمش کرد! منتظر ایمیل یا کامنت هستم رفیق بی نام و نشون!

در همین رابطه بخوانید

چند روز پیش مطلبی رو پروفسور قدسی (از اساتید دانشکده کامپیوتر شریف و به حق از برترین صاحبنظران حوزه کامپیوتر و آی تی) در وبلاگ استادان علیه تقلب منتشر کردند که یاد یکی از مطالب قبلیم افتادم و نتونستم مطلبی درباره این دوست عزیزمون (ایمان ده بزرگی / Iman Dehbozorgi / Iman Deh Bozorgi) ننویسم. متاسفانه مصاحبه ساختگی و تخیلی با این نابغه، ایمان ده بزرگی حدود ۲-۳ سال پیش در یزدفردا منتشر شد و متاسفانه با اینکه تنها خوندن این مصاحبه، مضحک و تخیلی بودنش رو نشون میداد، بدون هیچ تحقیقی در برخی فروم ها و مطالب، و حتی لیست ایرانیان موفق آمد. که البته با مقداری گوگلینگ اسم فارسی ایشون متوجه زرد بودن تمامی این وبسایت ها و بلاگ ها و فروم ها خواهید شد که مطالبی رو فقط کپی کرده اند.

علی ای حال با توجه به اینکه همچنان جستجوی نام فارسی (ایمان ده بزرگی) این دوست عزیزمون در گوگل مصاحبه تخیلی ایشون رو  در رتبه های بالا نمایش میده، و یه آدم نامشهور اعتقاد داره تاریخ و افکار رو در آینده تاریخچه مطالب ایندکس شده در وبسایت های وب۲ مثل گوگل و ویکیپدیا می سازه، قصد کردم مطلبی درباره این مصاحبه و ایمان ده بزرگی بنویسم تا بلکه بعد از دو-سه سال با جستجوی نام مبارک ایشون در اینترنت مطالب دیگه ای هم مشاهده بشه..

اول لطفا متن این مصاحبه رو بخونید، چون با وجود این متن احساس می کنم توهینه اگر بخوام شروع کنم دلیل بیارم واسه جعلی بودنش. فقط به چند نکته اشاره می کنم:

* در این مصاحبه اومده “این روزها کمتر کسی هست که نام نابغه ایرانی صنعت IT،  مهندس ایمان ده بزرگی رو نشنیده باشد”!! ضمن پوزش از اینکه توضیح واضحات میدم، من بی خبر از صنعت آی تی که میشم جزو اون کمتر کس هیچ! کس دیگه هم یعنی قبل این مصاحبه اسم ایمان ده بزرگی رو شنیده بود؟ برای اینکار کافیه یک گوگلینگ ساده روی اسم ایمان ده بزرگی و اسم لاتین Iman Dehbozorgi یا iman Deh Bozorgi بکنید تا به شهرت ایشون تا قبل از این مصاحبه پی ببرید. تنها چیزی که از ایشون با جستجوی کلمه لاتین مشاهده میشه اینه که گویا اهل شیراز هستند، صاحب سه دامین و آدرس ایمیل و ..

* نوشته شده مصاحبه با یکی از شبکه های خبری فارسی زبان انجام شده، آیا عکس هایی که در خبر هست مربوط به شبکه های خبری فارسی زبانه؟ قضیه “شنوندگان عزیز” اول مصاحبه چیه!؟ عکس های زیر رو هم ببینید تا بیشتر به هنر استفاده نابغه وار ایمان ده بزرگی از فتوشاپ در صنعت آی تی پی ببرید!

عکس دستکاری شده مصاحبه ایمان ده بزرگی

عکس اصلی

* این مسابقه جهانی طراحی وب کانادا چیست؟ (بازم من یکی بوق!) که با انتخاب جوانترین مهندس IT کشور یکی شده؟ این آقا اصن در کدوم کشور مهندس IT شده؟ کجا؟ کدوم دانشگاه؟ من به شخصه متوجه نشدم مسابقاتی که ایشون توش شرکت کرده و رتبه ایران رو تغییر داده طراحی وب بوده؟ یا جوانترین مهندس؟ منظور از اطلاعات در زمینه IT چیه که باهاش باید توو مسابقات طراحی وب کانادا (؟؟؟) شرکت کرد؟

* “در خیلی نشریه ها و رسانه های خبری اعلام شده در ایران هم که برای سپاسگزاری و تشکر از شما لقب پدر IT  ایران را بهتون دادند !
-   همینجا تشکر می کنم  از این همه لطف و محبتی که به من داشتند .”

شرمنده در مورد این یکی دیگه واقعا روم نمیشه توضیحی بدم!

* دقت کنید در مصاحبه ایمان ده بزرگی چندبار برای خودش از لغت نابغه استفاده کرده؟ کدوم نابغه ای رو در تاریخ بشر سراغ داریم که در یک مصاحبه یا گفتگوی رسمی که می دونه منتشر میشه، روش بشه و انقد به خودش بگه نابغه؟ جز جوانی که معلوم نیست کدوم بیماری یا عقده های زندگی ناچارش کرده به ساخت چنین مصاحبه ای!

* قسمت های دیگه شامل ازدواج، تیپ و شوخ طبعی بسیار زیاد دوستمون رو واگذار می کنم خودتون بخونید و لذت ببرید!

و جمله آخر خبر: “این مصاحبه من رو خیلی به یاد شعر چو ایران نباشد تن من مباد  میندازه امیدوارم شما هم مثل من لذت برده باشید و به ایرونی بودن خودتون افتخار کرده باشید . ” !

پ.ن۰: هدف این مطلب به هیچ وجه تخریب ایشون که من اصن نمیشناسمش نبود، هدف تنها مبارزه با این لجند بود و اینکه اینترنت با مطالب دروغ پر نشه، یا حداقل هم با دروغ پر شه هم با راست!

پ.ن۱: همین روزها قسمت مثلا اصلاحی زیر این خبر بعد از سه سال بخاطر آبرورزی بیش از حد اضافه شد (و بعد از مدتی دوباره حذف شد! +). خوشبختانه این یکی دو روز نتایج جستجوی “ایمان ده بزرگی” در گوگل هم مقداری با قبل تغییر کرده :)

پ.ن۲: این رو هم ببینید +

]]> http://aminkarimi.com/archives/270/feed 5 http://aminkarimi.com/archives/261 http://aminkarimi.com/archives/261#comments Sun, 23 May 2010 19:28:34 +0000 امین http://aminkarimi.com/?p=261 به نظر من سوم خرداد پرافتخارترین روز تاریخ معاصر ایرانه

پ.ن۱: همین الان تلویزیون “روز سوم” (ساخته محمدحسین لطیفی) رو پخش کرد و من دوباره (بار قبلی در سینما) این فیلم رو دیدم و لذت بردم، واقعا شاهکاریه در ژانر خودش و بهترین توصیف واقعی و استعاری از روز سوم..

پ.ن۲: ..

۱- نوآوری، و نه تکامل آنی!

۲- ایده های از همه جا می آیند!

۳- مجوزی برای دنبال کردن رویاهایتان!

۴- پروژه ها را نکشید، تغییر شکل دهید!

۵- تا می توانید اطلاعات با دیگران به اشتراک بگذارید!

۶- کاربران، کاربران و کاربران، و نه پول!

۷- داده ها بی طرفند، از آنها استفاده کنید!

۸- خلاقیت شیفته محدودیت است!

۹- شما با استعداد هستید؟ ما در حال جذب تیرو هستیم

• دانلود فایل پاورپنت: فرهنگ نوآوری در گوگل؛ ۹ قانون نوآوری در گوگل

——————————————————————————

Marissa Mayer, Google’s vice president of search products and user experience is 32-year-old with two Stanford degrees in computer science. She’s also Google’s high priestess of simplicity. Here she shares the rules that give the search giant its innovative edge:
- Innovation, not instant perfection
- Ideas come from everywhere
- A license to pursue your dreams
- Morph projects, don’t kill them
- Share as much information as you can
- Users, users, users (not money!)
- Data is apolitical
- Creativity loves constraints
- You’re brilliant? We’re hiring

Download ppt File: Google’s Culture of Innovation; 9 Rules of Innovation from Google

• مبدل زبان حیوانات در Google Translate
• تغییر نام محصولات گوگل به Topeka (+)

دوستانی که دیروز به گوگل سر زدند به دلیل همین دروغ دوم بود که بجای لوگوی گوگل با لوگوی زیر مواجه شدند ;)

پ.ن: همین الان توی وبگذر هم دروغ ۱۳ دیدم (لینک)، البته هنوز اعلام نکرده (۱:۳۰ بامداد روز ۱۴ام) ولی دروغ بودنش خیلی تابلوئه :دی

این متن رو حدود یکی دو سال پیش نوشته بودم و خالی از لطف ندیدم دوباره منشرش کنم :) و بهانه ی این دوباره-منتشر-کنی این لجند ست که این روزها درباره دختر بیل گیتس ایمیل به ایمیل می چرخه..

پیرو بلاگ یکی از بچه ها و شنیده های مشابه سابق، بسیار علاقمند شدم به Urban Legends! :دِ دِ دِ دِن

در ویکی پدیا درباره Urban Legend ها می خوانیم:
اصطلاحا Urban Legend (به فارسی نمی دونم چی بشه، افسانه های شهری یا بهتر از اون افسانه های محلی) یک شکل مدرنیته از افسانه سازیه که با چرخیدن زیاد بین مردم رنگ واقعی پیدا می کنه و همه فکر می کنند راسته در حالی که یا بکل دروغ یا به شکل دیگریه!

از قدیم این افسانه ها بسیار وجود داشته و خیلی هامون خیلی هاش رو شنیدیم، ولی اگر دقت کرده باشید الانا خیلی بیشتر شده! اگر فک می کنید نه، حاضرم ثابت کنم نصف بیشتر داستان های جالبی که شنیدید و فکر می کنید واقعیه یکی از همین Urban Legend هاست. ولی دلیل افزایش این افسانه ها چیه؟
مسلما یکی از دلایل اصلی پیشرفت تکنولوژی و همه گیر و آسان شدن گسترش اطلاعاته ( که در ویکی عزیز من از این قبیل به ایمیل و اینترنت و اینها اشاره شده). شما هم همین امروز می تونید یه Urban Legend بسازید! امتحان کنید، مخصوصا اگر سایت یا بلاگ پربازدید کننده ای دارید (اعتبار هم چندان لازم نیست، کمیت بسیار مهم تر است از کیفیت). فردا مطلب شما در چند بلاگ دیگر، و پس فردا هم به همین ترتیب. تازه اگر خوشبین باشیم و از گسترش پچ پچ (زبان به زبان) اون بگذریم.

از Urban Legend هائی که این مدت بهش برخوردم و واقعا فهمیدم ۹۹ درصد مردم دنیا زحمت کشف درست یا غلط بودنشو به خودشون نمی دن (با اینکه با چند دقیقه Googling همه چیز مشخص میشه) می تونم موارد زیر رو بگم (با کلیک روی لینک ها می تونید اطلاعات بیشتری کسب کنید):

• Urban Legend معروف خودکار ناسا و مداد روسیه
• Urban Legend معروف وصیت های چالی چاپلین به دخترش (این یکی رو یه ایرانی ساخته بود)
• Urban Legend صحبت های خداشناسانه انیشتین در کلاس درس
• تولید حیوانات ژنتیکی (جنپتس / Genpets)
• ایمان ده بزرگی نابغه IT!
• دو سوال درباره انتخاب سیاستمداران و تولد بتهون (فارسی / انگلیسی)
• مجموعه توهمات پیرامون انیشتین و دکتر حسابی و این

نمونه های دیگر Urban Legend ها رو هم در اخبار رسانه ها و برخی وبسایت ها و بلاگ ها می تونید ببینید.

توصیه برادرانه: بیائیم از این به بعد کمی هوشیارانه تر و بی اعتماد تر با چیزهای جالب و عجیبی که می شنویم برخورد کنیم. یادمون نره درسته تکنولوژی پیشرفت می کنه و Urban Legend ها بیشتر و واقعی تر میشند ولی تکنولوژی پیشرفت می کنه و ما هم می تونیم هوشیارتر اونها رو شناسائی کنیم (حداقل معروف ها و خارجی هاش رو میشه، ولی ایرانیهاش کمی سخته چون ایرانی ها کلا زیاد دنبال شناسائی نیسن، واقعی کردنش بیشتر حال میده!).

پ.ن۱: Urban Legend ها چند ساله به عکس ها هم رسیده، مواظب باشید!

پ.ن۲: یه سایت پیدا کردم راست کار Urban Legend ها. توش بسیاری از  UL ها بهمراه اثبات درستی یا نادرستیش هست و حتی بازی هائی هم برای تشخیص واقعی یا غیرواقعی بودن عکس و خبر داره. من که بسیار حال نمودم شما هم ببینید. (لینکش)

Up

انیمیشن “فراز” (Up) محصول ۲۰۰۹ والت دیزنی جدای از گرافیک سه بعدی بسیار زیبا و حرکات طبیعی از داستان طنزآمیز و آموزنده ای هم برخورداره. داستان خیلی ساده ست و همین سادگیش برای آدم واقعا لذت بخشه. اهمیت آرزوها و هدف گذاری هایی توی زندگی که شاید توی دنیای ماشینی امروز کامل فراموششون کردیم و فطرت ساده انگار و زیباشناس ماست که میون مشغله های اغلب بی هدفمون اسیر شده (صحنه ای از کارتون به بهترین شکل این موضوع رو نشون مید). پیرمرد بامزه شخصیت اصلی این فیلم دنبال رسیدن به آرزوی دوران کودکیشه، دوران کودکی که تا بزرگسالی با همسری سپری شد که در آرزوهای پیرمرد شریک بود ولی..

بطور خلاصه اگر دوست دارید یک کارتون بامزه، آموزنده و کامل از لحاظ فنی با داستانی ساده و جذاب ببینید و بعد از دیدنش احساس خوبی داشته باشید “آپ” بهترین گزینه ست!

Coraline

استاپ-موشن سه بعدی کورالاین (Coraline) محصول ۲۰۰۹ فیلمی با ژانر تخیلی-ترسناک (البته نه خیلی ترسناک!) که بر اساس رمانی با همین نام که در سال ۲۰۰۲ نوشته شد و برنده نوبل هم شد ساخته شده. داستان ماجراهای دختریه که شاید از کمبود توجه و خیال پردازی های زیاد با مسائلی روبرو میشه که خیلی هم خیالی بنظر نمی رسه. کلیت داستان درونمایه طنز داره و حداقل این خاصیت رو داره که ادامه داستان خیلی براتون قابل پیشبینی نیست!

امیدوارم از هردوی این ها لذت ببرید مخصوصا اولی!

]]> http://aminkarimi.com/archives/200/feed 0 http://aminkarimi.com/archives/192 http://aminkarimi.com/archives/192#comments Sat, 28 Nov 2009 10:22:34 +0000 امین http://aminkarimi.com/?p=192 تا به امروز ایمیل‌، اصلی‌ترین راه ارتباط ما در اینترنت بود، اما به نظر می‌رسد که رفته‌رفته این دوره، در حال سپری شدن است. در این پست، ابتدا ایمیل را با شیوه‌های نوین ارتباطی مقایسه می‌کنم و سپس در مورد گوگل ویو Google Wave و تفاوت آن با سایر شیوه‌های ارتباط آنلاین صحبت خواهم کرد.

نسل جدیدی از سرویس‌های اینترنتی، عرصه را بر ایمیل تنگ کرده‌اند، شاخص‌ترین آنها فیس‌بوک و توییتر هستند. چنین تغییر رویکردی در عرصه ارتباطات آنلاین، شیوه ارتباط ما را به اندازه زیادی دستخوش تغییر کرده‌اند.

گرچه در حال حاضر هنوز هم بر تعداد کاربران ایمیل افزوده می‌شود، اما شتاب رشد کاربران سرویس‌های دیگر ارتباطی، آهنگ سریع‌تری دارد. در آگوست سال ۲۰۰۹، بیش از ۲۷۶ میلون نفر در آمریکا، چند کشور اروپایی، استرالیا و برزیل از ایمیل استفاده می‌کردند که نسبت به آگوست سال ۲۰۰۸، ۲۱ درصد بیشتر بود. اما در مقام مقایسه، میزان رشد کاربران شبکه‌های اجتماعی، در همین بازه زمانی، ۳۱ درصد بود و به بیش از ۳۰۱ میلیون نفر رسید.

نیازها و توقعات بشر، محدوده خاصی ندارند. چند سال پیش ممکن بود، نیم ساعت طول بکشد، تا ایمیل به گیرنده، برسد. اما امروز، اگر پیامکی، با تأخیر چند ثانیه‌ای به دست گیرنده‌اش برسد، شاکی می‌شویم. چند سال بعد هم ممکن است شکایت ما این باشد که چرا وقتی در مکانی نزدیک دوستمان قرار داریم، از موبایلمان پیامکی به طور خودکار فرستاده نمی‌شود، مبنی بر اینکه ما همان نزدیکی هستیم!

ویژگی‌ها و کاربردهای سرویس‌های جدی ارتباطی:

۱- ارتباط در همه جا و هر زمان: شاید ایمیل بیشتر مناسب روزهایی بود که همیشه و همه جا به اینترنت متصل نبودیم، در آن روزها که خبری که از اینترنت موبایلی نبود، ما هر روز، در ساعت مشخصی به اینترنت متصل می‌شیدم، وارد حساب کاربری ایمیل‌ خود می‌شدیم و بعد از خواندن و جواب دادن به ایمیل‌ها، دیس‌کانکت می‌شدیم. اما اتصال بی‌وقفه کاربران به اینترنت، مستلزم ایجاد سرویس‌های جدیدتری بود، سرویس‌هایی که رفته‌رفته سرو کله‌شان پیدا شد.

۲- ارتباط بی‌درنگ: زمانی برای اینکه بفهمیم دوستمان کجاست، در حال انجام چه کاری است و یا چه حال و هوایی دارد، مجبور بودیم، ایمیلی بزنیم و منتظر پاسخ بمانیم، اما حالا به یاری فیس‌بوک و توییتر، حتی لازم نیست، چنین سؤال‌هایی پرسیده شود، چون می‌شود، پاسخ این سؤال‌های ذهنی را در status یا توییت‌های دوستان دید.

۳- سرویس‌های جدید ارتباطی، هم بر کمیت ارتباط می‌افزایند و هم ارتباط را از حالت خشک و رسمی در می‌آورند. چند وقت پیش اگر به سفری می‌ر‌فتیم، ممکن بود با ایمیل برای تعداد محدودی از دوستانمان در مورد چیزهایی که دیده‌ایم و تجربه کرده‌ایم، توضیحاتی بدهیم و احیانا عکس‌هایی برایشان بفرستیم. اما امروز در همان لحظه، تعداد بیشتری از دنبال‌کنندگان ما در توییتر، می‌توانند بخوانند که کجا هستیم و چقدر با مقصد نهایی فاصله داریم، آنها حتی می‌توانند عکسی را که چند ثانیه پیش با موبایل گرفته‌ایم و به اشتراک گذاشته‌ایم، ببینند! البته همین فاش‌گویی جمعی ، ممکن است مجبورمان کند که اندکی ملاحظه‌گری را هم وارد نوشته‌ها و اشتراکاتمان کنیم.

۴- سرریز اطلاعات: اما یک جنبه منفی سرویس‌های جدید ارتباطی، سرریز اطلاعات است. وقتی شما در توییتر یا فرندفید بیش از ۲۰۰ – ۳۰۰ نفر را دنبال کنید، به خوبی متوجه این قضیه می‌شوید. گاهی پیدا کردن پیام‌های مهم در میان انبوهی از پیام‌های کم اهمیت‌تری که مثلا در آنها محتوای نهار و صبحانه یا قطعه شعری توییت شده‌ است، ناممکن می‌شود. اینجاست که گاهی نیاز می‌شود، کاربر به دنبال صافی‌هایی بگردد که پیام‌های باارزش‌تر را برایش جدا کنند، مثلا در توییتر می‌توان تگ خاصی را جستجو کرد، به زودی هم کاربران این سرویس امکان خواهند یافت که کسانی را که دنبال می‌کنند، در گروه‌های مرتب کنند و نظم بدهند.

اما شاید کمتر کسی باشد که از ترس یک سونامی اطلاعاتی، بر وسوسه دسترسی به دریای اطلاعات ارزشمندی که سرویس‌های جدید ارتباطی در اختیارمان قرار می دهند، فائق آید.

۵- هویت‌بخشی: من کی هستم؟! در زمانه ایمیل، ما تنها اسمی بودیم، قبل از یک دات کام. اما در عصر توییتر، فیس‌بوک و فرندفید، کاربران دیگر می‌تواند از کوچک‌ترین علایق و سلایق ما مطلع شوند: چه چیز می‌خوریم و چقدر؟! شب‌بیداری را دوست داریم؟ گیک عشق‌کامپیوتر هستیم یا طرفدار مشتاق یک تیم فوتبال؟ کدام شاعر را دوست داریم؟ ولخرج هستیم یا خسیس؟ انزواطلب و محتاط هستیم یا اجتماعی و رفیق‌باز؟ چه نوع خبرهایی را دنبال می‌کنیم؟ اینها چیزهایی هستند که در عصر ایمیل، هرگز در مورد دوستان آنلاینمان کشف نمی‌کردیم.

۶- وقت‌گیر یا ابزارهایی برای تلف کردن وقت؟ بسته به نحوه استفاده ما از ابزارهای جدید ارتباطی، آنها هم می‌توانند وسیله‌ای برای صرفه‌جویی در وقت باشند و هم ابزارهایی برای تلف کردن وقت.

تصور کنید که مشکل فنی در مورد کامپیوتر یا یک سوال درسی دارید. با پرسیدن سؤالتان در یک شبکه اجتماعی، به احتمال زیاد یک پاسخ مناسب دریافت خواهید کرد و تازه می‌توانید به صورت زنده، سؤال و جواب هم بکنید. به این ترتیب دیگر لازم نیست، به چند نفر ایمیل بزنید و چند ساعت منتظر بمانید، اما از سوی دیگر همین شبکه‌های اجتماعی می‌توانند، خیلی راحت، هر روز دو سه ساعت از وقت با ارزشتان را بگیرند.

———————-

گوگل ویو، تجسم الگوی جدید ارتباط:

از حدود ۱۰ روز پیش، دعوتنامه‌های سرویس جدید گوگل، یعنی گوگل ویو Google Wave، که البته هنوز در مراحل ابتدایی خود به سر می‌برد، برای تعدادی از کاربران فرستاده شده است و کاربران ایرانی محدودی هم به آن دعوت شده‌اند. کار برجسته گوگل ویو، مهیا کردن امکان ارتباط بی‌درنگ کاربران و تسهیل اشتراک نظرات و فایل‌ها برای آنهاست.

به گمان من گوگلی‌ها حتما نحوه خاص و منحصر به فرد ارتباطات را در فرندفید، تحت نظر گرفته‌اند و با استفاده از این مشاهدات ایده گوگل ویو را عملی کرده‌اند. اگر کاربر فرندفید بوده باشید، می‌دانید که ارتباط در فرندفید، الگوی خاص دارد:

در ایمیل، ارتباط غیرفعال passive است. به این معنی که وقتی شما ایمیل دریافت می‌کنید، اجباری برای پاسخ دادن به آن در همان لحظه ندارید. توییتر از این لحاظ، نوع غیرفعال‌تری از ارتباط است، چون اکثر توییت‌ها به منظور دریافت پاسخ، ارسال نمی‌شوند.

اما در هنگام چت و استفاده از سرویس‌های پیام‌رسانی بی‌درنگ، نوع ارتباط جبری aggressive است. یعنی شما اگر on‌ باشید و بعد دوستتان روی چت ظاهر شود و سوالی بپرسد، اجباری برای پاسخ دادن در همان لحظه دارید.

اما گوگل ویو می‌کوشد که الگوی تازه‌تری ار ارتباط را همگانی کند: ترکیبی از ارتباط غیرفعال و ارتباط جبری! از این نظر گوگل ویو دقیقا شبیه فرندفید است.

بگذارید بیشتر برایتان توضیح بدهم، وقتی دعوتنامه گوگل ویو را دریافت کردید، حتما در دقایق ابتدایی گیچ می‌شوید و از خودتان می پرسید که سرویسی که اینقدر حرف و حدیث برایش به پا شده، همین بود؟! این سرویس چه چیز تازه‌ای دارد؟

در گوگل ویو، هر زمان که بخواهید در مورد مسئله‌ای صحبت کنید، باید اصطلاحا یک موج یا Wave درست کنید. به نظر من این اصطلاح بسیار بامسما است. فرض کنید که مثلا هوس کرده‌اید که لپ‌تاپ بخرید، شما می‌توانید یک ویو برای این منظور درست کنید و چند نفر از دوستان را وارد «ویو» مورد نظر بکنید و شروع کنید به بحث. بعضی از دوستانی که وارد ویو کرده‌اید، در آن لحظه آنلاین هستند و در ضمن حوصله بحث دارند، پس تقریبا شبیه یک چت معمول، با شما سوال جواب می‌کنند. اما تعدادی از دوستانی هم که وارد ویو کرده‌اید، در آن لحظه آنلاین نیستند، یا در آن زمان، حوصله بحث در مورد برندهای مختلف لپ‌تاپ را ندارند، آنها می‌توانند هر زمان که دوست داشته باشند، کل گفتگوهای شما را بخوانند و بعد نظرات خود را اضافه کنند.

پس می‌بینید که این گوگل ویو با ترکیب دو شیوه ارتباطی غیرفعال و جبری، شیوه جدیدی از ارتباط را درست کرده است، با تسامح می‌توان گفت: گوگل ویو، ترکیب ایمیل و چت است. گوگلی‌ها قبلا با کنار هم قرار دادن ایمیل و جی‌تاک کوشیده بودند که چت وایمیل را با هم ادغام کنند، اما حالا با ویو، آنها توانسته‌اند، به شیوه مبتکرانه‌تری این کار را انجام دهند.

تا زمانی که ویو در دسترس همه کاربران اینترنت قرار بگیرد، زمان زیادی باقی مانده، باید منتظر ماند و دید که وقتی این سرویس همگانی شود و اپلیکیشن‌های دسکتاپ و موبایل هم برای آن، همچون توییتر ساخته شود، چه میزان محبوبیت خواهد داشت و موفقیت کسب خواهد کرد.

اما چیزی که روشن است این است که ویو، بیش از آنکه یک محصول اختصاصی شرکت گوگل باشد، یک پلت‌فرم است و به عبارت دیگر یک خط مشی و یک تفکر و اندیشه بنیادی برای ایجاد تحول و تولید شیوه جدیدی از ارتباط است.

منبع: یک پزشک

]]> http://aminkarimi.com/archives/192/feed 0